Wetenswaardigheden

Het scheidingsproces

Het scheidingsproces zal derhalve worden gekenmerkt door een veelheid van door elkaar heen lopende signalen, die niet steeds goed begrepen en geduid worden. Het kind dat na een weekeinde omgang met vader onhandelbaar terugkeert bij moeder is meestal niet onhandelbaar door wat er bij vader is gebeurd. De oorzaak ligt doorgaans in onbewust herenigingsgedrag –zijn ongenoegen en onvrede met de scheiding wordt op zo’n moment nog eens goed duidelijk gemaakt.

De overgang van het ene naar het andere systeem heeft derhalve allerlei gevolgen, die juist in de eerste fase van de scheiding tot gedragingen kunnen leiden, die vaak niet begrepen worden.

Bij een scheiding wordt onvermijdelijk verandering gebracht in ieders territorium. Van deze veranderingen zal men zich vaak niet echt bewust zijn. Een voorbeeld: de vrouw moet plots aanleren haar eigen huishouding in financieel opzicht te regelen.

De man verliest dus zijn controle op vrouw en kinderen in dit opzicht. De man verlangt ineens een concrete invulling van zijn relatie met de kinderen. De vrouw heeft het gevoel hier terrein te moeten prijsgeven. Het was tijdens het huwelijk niet nodig, dus waarom nu wel. Kortom: de grenzen worden verlegd. De scheiding brengt feitelijk met zich mee dat de grenzen ook abrupt verlegd zullen worden, terwijl beide partners daar emotioneel gezien vaak nog niet aan toe zijn. Dit levert een bron van conflicten en misverstanden op.

De een zal de echtelijke woning (moeten) verlaten, de ander blijft daar voorlopig nog met de kinderen. Waar dit een via de rechter afgedwongen beslissing is, leidt dat in het algemeen tot boosheid van degene die het huis uit moet en een gevoel van onmacht en onrecht. Van een overleg-situatie is dan al helemaal geen sprake meer. Dat is onwenselijk, maar aan de andere kant: het laten voortduren van een spanningsvolle thuissituatie is natuurlijk ook ongewenst.

Het nemen van een beslissing in, of in ieder geval na overleg, biedt een beter uitzicht op het bereiken van een situatie waarin de partners en de kinderen weer de rust vinden om het leven toekomstgericht voort te kunnen zetten.